ΤΥΠΙΚΟΝ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΩΝ


Τὸ παρακάτω κείμενο, μετατράπηκε σὲ ἠλεκτρονικὴ μορφή, μέσῳ προγράμματος ἀναγνωρίσεως χαρακτήρων.
Γιὰ αὐτό, παρακαλοῦμε νὰ μᾶς συγχωρήσετε γιὰ τὸ μονοτονικό, καὶ γιὰ ὅποιες ἀβλεψίες μας καὶ ὀρθογραφικὰ λάθη.

 

Τὸ Τυπικὸν ὑπὸ τοῦ Ρῆγα [Τ.Γ.Ρ.], ἀναφέρει σχετικὰ στὶς σ. 881-883:

«1. Γενικά

Οι παρακλητικοί κανόνες εισί δύο, ο μικρός και ο μέγας. Η ακολουθία δε εκατέρου τούτων λέγεται εν πάση περιστάσει και θλίψει ψυχής. Καί ο μεν μικρός εστί ποίημα Θεοστηρίκτου μοναχού, κατ' άλλους δε Θεοφάνους· ο δε μέγας ποίημα του βασιλέως Θεοδώρου Δούκα του Λασκάρεως.

 

2. Ακολουθία του μικρού παρακλητικού κανόνος

Ευλογήσαντος του Ιερέως, λέγομεν τον ψαλμόν Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου. Καί μετ' αυτόν ευθύς το Θεός Κύριος μετά των στίχων αυτού εξ εκατέρων των χορών είτα τα τροπάρια Τη Θεοτόκω εκτενώς. Δόξα το αυτό, Καί νυν, Ου σιωττήσωμέν ποτέ. Τον ν' χύμα, καί αρχόμεθα του κανόνος Πολλοίς συνεχόμενος πειρασμοίς, άνευ ειρμών εις δ', λέγοντες εις τα δύο πρώτα τροπάρια εκάστης ωδής τον στίχον Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς, εις δε τα δύο τελευταία το Δόξα καί το Και νυν. Μετά το Και νυν της γ' ωδής, ψάλλομεν άνευ στίχου τα δύο τροπάρια, Διάσωσον από κινδύνων καί Επίβλεψον εν ευμενεία.

Είτα μνημονεύει ο Ιερεύς αυτών, δι' ους η παράκλησις γίνεται, λέγων Ελέησον ημάς ο Θεός. Έτι δεόμεθα υπέρ των ευσεβών καί ορθοδόξων χριστιανών. Έτι δεόμεθα υπέρ του αρχιεπισκόπου ημών, Έτι δεόμεθα υπέρ ελέους ζωής, καί την εκφώνησιν Ότι ελεήμων. Μεθ' εκάστην δε των αιτήσεων του Ιερέως ψάλλουσιν οι χοροί το Κύριε ελέησον εκ τρίτου, εις ήχον β'.

Καί μετά την εκφώνησιν, ο δεξιός χορός το κάθισμα, Πρεσβεία θερμή άπαξ, καί ο αριστερός άρχεται της δ' ωδής. Μετά δε την ς' ωδήν, άνευ στίχου τα τροπάρια Διάσωσον από κινδύνων και ’χραντε η δια λόγου. Καί αύθις ο Ιερεύς μνημονεύει ως δεδήλωται. Μετά δε την εκφώνησιν ψάλλει ο αριστερός το κοντάκιον Προστασία των χριστιανών, καί ευθύς το προκείμενον Μνησθήσομαι του ονόματός Σου εν πάση γενεά καί γενεά. Στίχ. ’κουσον θύγατερ και ίδε. Ο ιερεύς Και υπέρ του καταξιωθήναι ημάς και αναγινώσκει το Ευαγγέλιον Εν ταις ημέραις εκείναις αναστάσα Μαριάμ. Μετ' αυτό δε το Δόξα σοι Κύριε δόξα σοι, και ευθύς Δόξα, Πάτερ Λόγε Πνεύμα Τριάς η εν μονάδι, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων. Και νυν, Ταις της Θεοτόκου. Είτα στίχ. Ελέησόν με ο Θεός, και τα τρία στιχηρά Μη καταπιστεύσης με. Ουδείς προστρέχων επί Σοί. Μεταβολή των θλιβομένων. Ο ιερεύς Σώσον ο Θεός τον λαόν σου, το Κύριε ελέησον ιβ' και η έκφώνησις Ελέει και οικτιρμοίς. Είτα αποπληρούμεν τάς λοιπάς τρεις ωδάς του κανόνος.

Μετά δε την θ' ωδήν, ευθύς επισυνάπτομεν τα μεγαλυνάρια ’ξιον εστίν ως αληθώς. Την υψηλοτέραν των ουρανών. Από των πολλών μου αμαρτιών. Δέσποινα και Μήτηρ του Λυτρωτού. Ψάλλομεν προθύμως Σοι την ωδήν. ’λαλα τα χείλη των ασεβών, το του αγίου της μονής, και το Πάσαι των αγγέλων αι στρατιαί. ψαλλομένων δε των μεγαλυναρίων τούτων, θυμιά ο ιερεύς το θυσιαστήριον και τον λαόν, ή τον οίκον οπού ψάλλεται η παράκλησις. Και μετά την συμπλήρωσιν των μεγαλυναρίων, λέγομεν το τρισάγιον. Παναγία Τριάς. Πάτερ ημών. Ότι σου εστίν. Και ψάλλομεν τα τροπάρια Ελέησον ημάς, Κύριε ελέησον ημάς. Δόξα, Κύριε ελέησον ημάς, επί Σοι γαρ πεποίθαμεν. Και νυν, Της ευσπλαγχνίας την πύλην. Είτα ο ιερεύς Ελέησον ημάς ο Θεός, Έτι δεόμεθα υπέρ ελέους ζωής και μνημονεύει πάλιν υπέρ ων η παράκλησις γίνεται· είτα Έτι δεόμεθα υπέρ του διαφυλαχθήναι την αγίαν μονήν ταύτην (ή τον οίκον τούτον) κτλ. Έτι δεόμεθα υπέρ του εισακούσαι. Επάκουσον ημών και την εκφώνησιν Ελεήμων γαρ. Μεθ' ην Δόξα Σοι Χριστέ ο Θεός και ποιεί απόλυσιν. Μετ' αυτήν δε, εν όσω οι αδελφοί ασπάζονται την εικόνα της Θεοτόκου, ψάλλονται τα τροπάρια Πάντων προστατεύεις αγαθή. Πάντων θλιβομένων η χαρά. Δέσποινα πρόσδεξαι. Την πάσαν ελπίδα μου. Και είτα ο ιερεύς το Δι' ευχών των αγίων πατέρων ημών.

 

3. Ακολουθία του μεγάλου παρακλητικού κανόνος

Μετά τον ευλογητόν, το Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου, και τα λοιπά ως εν τη μικρά παρακλήσει δεδήλωται. Μετά δε τον ν' ψάλλομεν τον κανόνα Των λυπηρών επαγωγαί χειμάζουσι, άνευ ειρμών εις δ' λέγοντες τους αυτούς ως και εν τω μικρώ στίχους. Από γ' ωδής τα τροπάρια Διάσωσον από κινδύνων, και Επίβλεψον εν ευμενεία. Μεθ' ό ο ιερεύς μνημονεύει ως δεδήλωται. Και μετά την εκφώνησιν, το κάθισμα Πρεσβεία θερμή, μεθ' ό αι έτεραι τρεις ωδαί του κανόνος. Αφ' έκτης, αύθις τα αυτά τροπάρια Διάσωσον και Επίβλεψον, και είτα πάλιν ο ιερεύς μνημονεύει. Είτα το κοντάκιον Προστασία των χριστιανών, το προκείμενον Μνησθήσομαι, και το Ευαγγέλιον Τω καιρώ εκείνω εισήλθεν ο Ιησούς εις κώμην τινά· μετά δε τούτο λέγε όσα προεγράφησαν εν τη μικρά παρακλήσει. Είτα τας λοιπάς ωδάς του κανόνος.

Μετά δε την θ' ωδήν, επισυνάπτομεν τα μεγαλυνάρια ’ξιον εστίν ως αληθώς και τα λοιπά ως ανωτέρω εν τη μικρά. Το τρισάγιον, τα κατανυκτικά τροπάρια, μνημονεύει ο ιερεύς και είτα ποιεί απόλυσιν. Μετά δε την απόλυσιν, ασπαζομένων των αδελφών την εικόνα της Θεοτόκου, ψάλλομεν αργότερον και γεγωνοτέρα τη φωνή, τα εξαποστειλάρια Απόστολοι εκ περάτων. Ο γλυκασμός των αγγέλων. Και σε μεσίτριαν έχω. Χρυσοπλοκώτατε πύργε. Και είτα ο ιερεύς το Δι' ευχών».

 

ἀρχικό: 31/07/2006
τρέχον: 14/02/2010
panayiotis@analogion.net

Παρακλητικοί Κανόνες Μικρός Μέγας Παρακλητικός Κανών Κανόνας Τυπικον